Blog van Wouter Buning - vormverteller

hersenspinsels van een creatieveling over inspiratie, design, multimedia, ondernemen en andere rariteiten

Anti-flexibiliteit

Gepost in Ondernemen & Freelancerij | January 8, 2009 |

Flexibiliteit. De markt vraagt er om. Schreeuwt er soms zelfs om. Ook organisaties eisen onderling een steeds flexibelere houding van elkaar. Maar hoe verhoudt zich dat tot de flexibiliteit die ze zelf kunnen, of bereid zijn te bieden? Werknemers willen over het algemeen wel. Waarom blijkt het in de praktijk dan toch vaak zo stug te gaan?

Bedrijven en organisaties blijken, in de vorm waarin we ze nu kennen, op veel gebieden onvoldoende in staat aan deze groeiende flexibiliteit-vraag te voldoen. Het tijdelijk uitwisselen van mensen van verschillende afdelingen is binnen veel organisaties in de praktijk vreselijk moeilijk, of gewoonweg onmogelijk. Dan zijn er vaak freelancers voor nodig om een wat flexibelere houding aan te nemen. Waarom is dit toch?

We vergeten de kleine puzzelstukjes
In vrijwel alle banen (en baantjes) die ik heb gehad werd er naar mijn mening precies de verkeerde invulling gegeven aan de term flexibiliteit. Organisaties worden o.b.v. het soort werkzaamheden opgesplitst in verschillende afdelingen. Deze afdelingen moeten vervolgens als losse puzzelstukken en in verschillende combinaties op elkaar aan kunnen sluiten. Tot zover gaat het nog redelijk goed.

‘Flexibel’ eenrichtingsverkeer: top-down
Maar als we nog verder inzoomen gaat het meestal mis. Met flexibiliteit wordt op individueel niveau vaak zo vertaald dat alle werknemers van één afdeling dezelfde skills ontwikkelen, zodat ze ‘flexibel’ ingezet kunnen worden. Dit heet niet flexibel, dat heet uitwisselbaar. En de meeste mensen vinden het niet zo leuk om zich uitwisselbaar te voelen.

Gemiddelde output
Nieuwe werknemers moeten zich na binnenkomst gelijk conformeren aan de standaard. Van veel aanwezige talenten wordt op deze manier geen gebruik gemaakt. Dit resulteert over het algemeen in een gemiddelde output, zelden in een uitmuntende. En dat is jammer. Vooral in de creatieve sector.

Afdeling-hoppen
Voor het profileren van individuele kennis en expertise is te weinig ruimte. Hierdoor weet een bedrijf vrijwel nooit wat het allemaal in huis heeft. Soms weten collega’s het onderling niet eens van elkaar. Een wekelijkse (of desnoods maandelijkse) showcase van personeelsleden zou hier om te beginnen al veel in kunnen veranderen.

Comments

5 Responses to “Anti-flexibiliteit”

  1. Taco Jan Osinga
    January 8th, 2009 @ 11:18 pm

    Hey Wouter, helemaal mee eens. Zeker die maandelijkse showcase zou een prachtig iets zijn.

  2. Jurriaan Mous
    January 8th, 2009 @ 11:45 pm

    Je raakt rake punten. We zijn nu erg gelaagd ingericht in managebare hokjes gelaagd onder allemaal gezagsdragers die het overzicht dan maar moeten hebben voor bovenliggende gezagsdragers. Dit zodat de bovenste baas een beslissing kan nemen welke koers het enorme schip kan varen met de gegeven grove lijnen zonder enige details te weten van de werkvloer. Alles draait om managebaarheid.

    Mijn droom is altijd nog een soort cellenstructuur bedrijf. Een cel van ongeveer 6 gepassioneerde/goed-klikkende mensen die samen iets willen bereiken. Een bedrijf is samen een organisme en cellen die een gezamenlijke visie deelt. Elke cel kijkt hoe die de visie bereikt en duurzaamheid(ook geld dus) eruit kan halen.
    Een GOED ontworpen ICT zorgt voor overzicht. Een soort weerkaart waar je overal kunt inzoomen op elke cel/organisatie-element. ICT heeft in zich dat samenwerken wordt beloont omdat samenwerkende cellen duurzamer zijn.

    Nee lijkt me leuk om eens van gedachten te wisselen.
    Ga zo door met je Blog! :)

  3. Eerk
    January 9th, 2009 @ 9:34 am

    Goed verhaal, sluit redelijk aan bij mijn ervaring. Bedrijven hebben vaak niet door wat ze in huis hebben! Maar werknemers durven ook niet altijd hun nek uit te steken om te roepen dat het allemaal anders moet. Het is vooral zaak om dat gewoon wel te durven.

  4. Wouter
    January 12th, 2009 @ 1:36 pm

    @Jurriaan
    Ben volledig met je eens dat een hiërarchische structuur voor veel organisaties al lang niet meer de beste is (en misschien wel nooit geweest is). Ik denk ook al een tijdje na over een meer organische bedrijfsstructuur. Vorige week had ik in deze richting een soort Eureka-moment, dus daar volgt snel een post over :P

    @Eerk
    Helaas wordt nek uitsteken nog te vaak bestraft ipv beloond. Soms door direct de verantwoordelijkheid te krijgen om het aangekaarte probleem ook maar op te lossen bovenop je takenpakket. (spotters zijn lang niet altijd ook goede oplossers)

  5. Jesse Dziedzic
    October 20th, 2011 @ 9:18 am

    I am in accordance completely..

Leave a Reply





Over Wouter Buning

Ik ben zelfstandig conceptdenker en ontwerper. Dit weblog gebruik ik als platform om te vertellen over mijn kijk op visuele communicatie.



(Bij connecten hoor ik wel graag waar je me van kent.)


Twitter Button from twitbuttons.com
  • Wouter op twitter

  • Foto's op flickr

    Misty Rotterdam (PixUp)Het halve IFFR-programma (PixUp)Blaadje of rotsstukje (PixUp)Het hek zit op slot! (PixUp)Spiderpimp my bike (PixUp)A parkingticketmachine is murdered (PixUp)TL in kleurtjes (PixUp)Mooie file in Hoge der A (PixUp)
  • Boekenverlanglijst

    Shelfari: Book reviews on your book blog

    Creative Commons

    All content on this weblog is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-Share Alike 3.0 Unported License
    Creative Commons License