iPhone-bezitters spieken vaak even op elkaars homescreen om te vergelijken en tips uit te wisselen. Vooral nieuwe gebruikers doen hier hun voordeel mee. Met inmiddels een keuze uit enkele honderden miljoenen is dit een snelle manier om nieuwe applicaties te leren kennen. En je hebt gelijk toegang tot een eerstehands gebruikerservaring. Hier is de mijne…

Nu ben ik geen superkenner die alles uit probeert of zo, maar ik  hou het vanuit mijn ooghoek in de gaten via blogs als iPhoneclub.nl. Dit is mijn lijstje met (niet-gejailbreakte) applicaties die ik in het afgelopen jaar intensief en met veel plezier heb gebruikt. In min of meer willekeurige volgorde.

Trein
Wanneer je net zo’n liefhebber bent als ik van reizen met de trein is deze onmisbaar. Makkelijk vooraf je trip plannen. Snel dichtstbijzijnde en favoriete stations kiezen. En zien of er vertraging is, kun je zelf ook lekker rustig aan doen!

Tweetie 2
Uit de vele Twitter-clients die er beschikbaar zijn bevalt deze mij het best. Met name door zijn mooie, compacte interface (5 tweets zichtbaar). Hij zou perfect zijn als ik door mijn lists zou kunnen ’swipen’… (iemand ervaring met HootSuite?)

PS mobile
Oftewel, Photoshop op je telefoon. Het moet niet gekker worden. OK, het is ook wel een zeer, zeer, zéér uitgeklede versie, maar je kunt veel plaatjes toch nèt even een stukje mooier maken.

Read It Later
Alle interessante dingen die ik op een onhandig moment tegenkom via RSS, Twitter of surfen zet ik voortaan op mijn Readitlater-list. (ipv ongelezen laten of bookmarken). Werkt perfect met o.a. Google Reader en Tweetie. En is bovendien ook offline te gebruiken.

Things
Mooie en gebruiksvriendelijke to-do applicatie voor Mac-users. Doet wat ik ervan wil en helpt mij dingen gedaan te krijgen. Meestal nog op tijd ook!

Beatmaker
Zeer goeie muziek-app die veel kan en daardoor soms wat omslachtig werkt. Wanneer je door hebt hoe die werkt kun je heuse composities maken.

Buienradar.nl
Gewoon handig, omdat het kan. Je kunt onderweg snel inzoomen op jou huidige GPRS-locatie om te zien of je het droog houdt.

LinkedIn
Hiermee volg ik de ontwikkelingen van mijn professionele netwerk. Nu er door sommigen voor de status-updates gebruik wordt gemaakt van een ongefilterde koppeling met Twitter is er wel veel ruis… jammer.

Relax
Andrew Johnson praat je met puik accent en vriendelijke stem heerlijk in slaap. En weer wakker als je dat wilt. En een geweldig icoon! (Ook in te stellen voor power-nap)

Ping!
Gratis SMSjes versturen. Niet meer, niet minder.

Gaming
Verder zijn er natuurlijk talloze casual games die je een tijdje bezig houden. Dat zou op zich zelf alweer een lijstje zijn. In het kort: ik vond MustEatBirds, MetaSquares, Blowfish, MelonGolf, HarborMaster, The Wars en Defender Chronicles erg leuk.

Voor de doorgewinterde iPhone-gebruiker zal hier waarschijnlijk weinig nieuws tussen gestaan hebben. Voor hen de vraag: wat waren voor jouw de grote favorieten van 2009?

In februari en maart 2009 heb ik een cursus in NLP van Gerben Wiersma gevolgd getiteld Dream Factory. Leuk en erg leerzaam. Gerben is een zeer enthousiaste presentator en gebruikt in zijn verhaal duidelijke en vaak herkenbare voorbeelden om uit te leggen hoe je je onderbewuste effectief in kunt zetten om je doelen te bereiken.

De opzet van de cursus is een sterk staaltje ‘practice what you preach’ en is gevarieerd en informatief. Tussen alle praktische tips en tegeltjes-wijsheden door verbaasd Gerben meerdere malen met een plotselinge diepe duik de stof in en merk je dat hij ook ècht veel van de achterliggende materie weet. En je krijgt iedere keer zowaar een heus stukje huiswerk mee voor de volgende keer. ;P

Onderwerpen die onder andere aan bod komen zijn: de kunst van het mindmappen, een stukje lifehacking, logische niveaus, leren leren, creativiteit en het herkennen/doorbreken van je overtuigingen.

Wat na deze cursus voor mij NLP is in 1 zin:
Het praten met je onderbewuste brein en het sturen van je gedachten en gedrag om gewenste, voorgenomen doelen te bereiken, zonder je door overtuigingen te laten weerhouden.

Klinkt dat als iets wat jij of jouw organisatie ook zou willen? Via de website van Gerben Wiersma kun je in contact met hem komen.

En studenten aan de NHL kunnen zich gewoon voor de volgende DreamFactory aanmelden via het Learning Centre!

Zestien bij zestien
De belangrijkste functie van een favicon is herkenning. Als hij daar niet voor zorgt, why bother? En de belangrijkste ingrediënten voor herkenning zijn vorm en kleur. Wat kleur betreft ben je in een favicon wel vrij, maar de vorm is vierkant. En dat is in veel gevallen niet de meest geschikte vorm om ultieme herkenbaarheid te genereren.

Doorzichtig
Dus je wilt een eigen vorm in de adresbalk van de gebruikte webbrowser (en eventueel in tabs of bookmarkmenu’s). En natuurlijk het liefst als vrije vorm met transparantie. Oftewel, mooi rond in plaats van mooi kartelig. Als je iemand bent (of hebt) die weet wat je allemaal met 256 pixels kunt, hoef je er alleen nog maar een ICO-bestand van te maken.

Niet alles is te sjoppen
Photoshop zelf kan gek genoeg bestanden niet als “.ico-files” bewaren. Vandaar dat ik tot voor kort deze Photoshop-plugin gebruikte, maar die wilde in Adobe CS4 niet meer meewerken. Gelukkig bestaan er ook vele gratis online favicon generators. Toch was er na een korte zoektocht maar eentje die mijn goedkeuring verdiende.

En de winnaar is
Favicontool.com! Deze kan namelijk echte transparante icoontjes genereren (incl. anti-alias). En dat is wat je wilt. Heb je een nog betere oplossing dan deze, deel het in de comments!

(noem het plaatje “favicon.ico” en plaats het in dezelfde map op de webserver als “index.html” of “index.php”, dan zou die het moeten doen…)

Een leven als zelfstandige heb ik altijd gewild. Met alle vrijheid en verantwoordelijkheid die daarbij hoort. Het ging niet vanzelf en soms zelfs helemaal niet. In deze post een kort verslag van mijn groeiproces.

Een geboren freelancer
Vanaf het moment dat ik getriggerd werd over mijn carrière na te denken (door zo’n ultiem slechte beroepentest op de middelbare school) begon het idee van ‘later voor mezelf beginnen’ zich bewust te nestelen in mijn brein. Dus toen ik op 21-jarige leeftijd “een reclameopleiding in Amsterdam + kamer” moest kunnen betalen ben ik voor het eerst langs de KvK en de belastingdienst gewandeld.

Freelancen vs. vakkenvullen
Toch heb ik mezelf nooit als ‘ondernemer’ gezien. Mijn eerste bedrijfje was eigenlijk puur een bijbaan-onderneming. En voor een bijbaan werkte het ook prima, maar voordat ik het serieus ging nemen zat ik alweer ergens in een kantoor achter een bureau. En dat heeft voor mij nooit ècht gewerkt (hier schreef ik eerder al over). Na anderhalf jaar begon het alweer te kriebelen…

Er gaat niets boven zelfstandigheid
Niet veel later verliet ik werk en woning in Utrecht, om met mijn vriendin samen te gaan wonen in Groningen. Hier in het noorden wilde ik mijn geluk nogmaals beproeven. Maar alles nieuw voor mij, en ik was nieuw voor alles. En zonder netwerk was het lastig klussen binnenhalen. Een tussenstop bij een reclamebureau uit Leeuwarden was nodig. Maar al snel was het tijd voor poging nummer drie.

Wel zelfstandig, niet alleen
Inmiddels groeide mijn netwerk en ik merkte dat het effectiever was om daar in te investeren dan me direct op potentiële opdrachtgevers te richten. Al valt netwerken me soms nog zwaar, het geeft me veel meer energie dan dat het vraagt. Tools als twitter en Naamlooz-borrels maken het ook leuk. Bovendien zijn er vaak meerdere disciplines nodig om ècht mooie dingen te maken.

En nu verder
Vanuit nieuwsgierigheid wil ik mezelf blijven ontwikkelen, doen wat ik leuk vind en waar ik goed in ben. En dit inzetten op plekken waar mijn kwaliteiten van waarde zijn en tot bloei komen. Dit leidt op dit moment tot een herpositionering van mezelf. Maar hierover meer in een volgende post.

Functioneren binnen een hiërarchische structuur is mij nooit makkelijk afgegaan. Het voelt heel onnatuurlijk. Ik ben dan ook vol overtuiging dat dit anders èn beter kan en loop daar al tijden over na te denken. Gelukkig ben ik daar niet de enige in. Ook mensen in mijn directe omgeving (zoals de mannen van Lable) zijn op zoek. De laatste tijd hoor ik veel over organische structuren. Klinkt mooi, maar hoe ziet dat eruit? Hier een aanzetje van mij.

Anekdote
Tijdens een etentje in de stad twee weken terug zei mijn vriendin (die promoveert in biologie op de invloed van sociale interactie op dierengedrag): “Volgens mij is het brein een interface die tussen een koloniaal organisme en zijn omgeving in staat. Een soort tweerichtingskeyboard dat (alléén indien nodig) signalen uitwisselt en verbindingen legt om interne en externe interactie mogelijk te maken. Acties in een nieuwe situatie worden in het begin via dit keyboard (bewustzijn) geregeld, maar met de tijd worden ze gewoontes: het koloniaal organisme reageert autonoom en het keyboard wordt er niet of nauwelijks meer bij betrokken.”

Klein eureka-momentje
Hier zag ik direct een opzet in voor een meer organische bedrijfsstructuur. Want terwijl ik hiernaar luisterde vielen er in mijn hoofd puzzelstukjes op hun plek die ik in de loop der jaren had verzameld en bijgeschaafd. Deze puzzel is nog niet af, maar klopt voor mijn gevoel wel iets heel erg van. Eerst maar eens een visualisatie van het idee:

Een ‘colony’
Onder het mom ‘organisch’ heb ik voor nu de term company even vervangen door colony. Voor mij is dit gelijk een veel dynamischer term; een groep in beweging. Met colony bedoel ik een groep mensen die eenzelfde visie nastreven.

De ‘flock’
Binnen deze colony heb je een flock of independed collaborators. Dit zijn individuen of kleine groepjes (max. 6) die vanuit verschillende expertises waarde toevoegen aan de colony. Zij dragen volledige verantwoordelijkheid voor hun eigen ontwikkeling, werkzaamheden en output. Zij organiseren hun eigen taken.

De ‘connectors’
Daarnaast heb je de connectors. Zij vervullen de rol van het tweerichtingskeyboard. De connectors houden continue in de gaten welke talenten zich in de flock bevinden en wat er in de omgeving gebeurt. Op basis daarvan leggen ze waar nodig nieuwe verbindingen.

(Zou dit kunnen werken? Het moet natuurlijk nog verder uitgewerkt worden, maar dit is ook slechts een ‘eerste versie’ of ‘deel 1′, want ik verwacht hier nog meer inzichten in te verwerven.)

De stijging van het aantal zelfstandig ondernemers in Nederland neemt nog altijd jaarlijks toe. En niet in de laatste plaats binnen de creatieve sector. Zelfs (of moet ik zeggen; vooral) studenten zie ik steeds vaker direct na hun studie al de sprong naar zelfstandigheid wagen. Is er soms iets mis met een vaste baan?

De jeugd van tegenwoordig
Jong talent dat op dit moment, of in de nabije toekomst, de arbeidsmarkt gaat betreden maakt intensief gebruik van de nieuwste tools, online diensten en social media. Dingen die nog in weinig bedrijven zijn ingelijfd (en soms zelfs verboden zijn). Voor veel afgestudeerden is dit een stap terug. Een flinke stap.

Stuurboord of bakboord
Maar voor de meeste bedrijven is het simpelweg niet te doen om met elke kleine verandering mee te gaan. En een periode van snelle veranderingen is een tijd van proberen. Het testen of zelfs overstappen op nieuwe software, om maar wat te noemen, is voor klein zelfstandigen veel gemakkelijker. Zij kunnen, als het echt moet, vandaag het roer omgooien en morgen een volledig nieuwe koers varen.

Met een vaste baan zit je vast. Of niet?
Tegelijkertijd zien we de voordelen en zekerheden van een vaste baan kleiner worden. Werkgeversorganisaties weten geen passende oplossing te vinden die werknemers binden. Integendeel; het ontslagrecht wordt versoepeld. En volgens mij groeit bij veel mensen het verlangen naar meer flexibiliteit en verantwoordelijkheid binnen hun vaste baan. Wensen waar weinig gehoor aan wordt gegeven.

Den Haag wil het ook
Daarnaast wordt zelfstandig ondernemerschap vanuit de overheid van harte gestimuleerd (al is dat vooral vanwege economische redenen). In 2006 werd al een groei van het aantal zelfstandigen op de arbeidsmarkt van 25% geconstateerd ten opzichte van 2003. Bovendien worden er zowat jaarlijks nieuwe wetten en regelingen ingevoerd die het voor ondernemers nòg aantrekkelijker maken.

Sneeuwbal-effect
De groei van het aantal zelfstandigen heeft nog een ander gevolg. Steeds meer mensen krijgen in hun directe kring (familie, vrienden, kennissen of collega’s) iemand die ‘voor zichzelf’ gaat beginnen. Dat maakt het wat minder eng om die stap zelf ook te nemen. En die sneeuwbal zal de komende 2 jaar nog wel wat groter worden verwacht ik.

Flexibiliteit. De markt vraagt er om. Schreeuwt er soms zelfs om. Ook organisaties eisen onderling een steeds flexibelere houding van elkaar. Maar hoe verhoudt zich dat tot de flexibiliteit die ze zelf kunnen, of bereid zijn te bieden? Werknemers willen over het algemeen wel. Waarom blijkt het in de praktijk dan toch vaak zo stug te gaan?

Bedrijven en organisaties blijken, in de vorm waarin we ze nu kennen, op veel gebieden onvoldoende in staat aan deze groeiende flexibiliteit-vraag te voldoen. Het tijdelijk uitwisselen van mensen van verschillende afdelingen is binnen veel organisaties in de praktijk vreselijk moeilijk, of gewoonweg onmogelijk. Dan zijn er vaak freelancers voor nodig om een wat flexibelere houding aan te nemen. Waarom is dit toch?

We vergeten de kleine puzzelstukjes
In vrijwel alle banen (en baantjes) die ik heb gehad werd er naar mijn mening precies de verkeerde invulling gegeven aan de term flexibiliteit. Organisaties worden o.b.v. het soort werkzaamheden opgesplitst in verschillende afdelingen. Deze afdelingen moeten vervolgens als losse puzzelstukken en in verschillende combinaties op elkaar aan kunnen sluiten. Tot zover gaat het nog redelijk goed.

‘Flexibel’ eenrichtingsverkeer: top-down
Maar als we nog verder inzoomen gaat het meestal mis. Met flexibiliteit wordt op individueel niveau vaak zo vertaald dat alle werknemers van één afdeling dezelfde skills ontwikkelen, zodat ze ‘flexibel’ ingezet kunnen worden. Dit heet niet flexibel, dat heet uitwisselbaar. En de meeste mensen vinden het niet zo leuk om zich uitwisselbaar te voelen.

Gemiddelde output
Nieuwe werknemers moeten zich na binnenkomst gelijk conformeren aan de standaard. Van veel aanwezige talenten wordt op deze manier geen gebruik gemaakt. Dit resulteert over het algemeen in een gemiddelde output, zelden in een uitmuntende. En dat is jammer. Vooral in de creatieve sector.

Afdeling-hoppen
Voor het profileren van individuele kennis en expertise is te weinig ruimte. Hierdoor weet een bedrijf vrijwel nooit wat het allemaal in huis heeft. Soms weten collega’s het onderling niet eens van elkaar. Een wekelijkse (of desnoods maandelijkse) showcase van personeelsleden zou hier om te beginnen al veel in kunnen veranderen.